โดยองค์กรเกษตรกรได้รับการสนับสนุนงบประมาณกู้ยืมจำนวน 880,000 บาท ในปี 2564 เพื่อนำไปใช้ลดต้นทุนการผลิต รวบรวมผลผลิต จัดหาเครื่องคัดแยกมังคุด และจัดหาอุปกรณ์เพื่อการจำหน่ายและพัฒนาด้านการตลาด ทั้งนี้องค์กรได้ชำระเงินคืนเต็มจำนวนเป็นเวลา 3 ปี ปีละ 176,000 บาทรวมเป็นเงิน 528,000 บาท แต่ด้วยในะระยะ 2 ปีที่ผ่านมา พื้นที่ต้องเผชิญกับวิกฤตภัยแล้งรุนแรงจากปรากฏการณ์เอลนีโญ ทำให้น้ำไม่เพียงพอต่อความต้องการของเกษตรกร ส่งผลให้กลุ่มไม่สามารถชำระคืนเงินกู้ยืมได้ตามกำหนดเดิม

อย่างไรก็ตาม ในปี 2569 ทางสำนักงานกองทุนฟื้นฟูและพัฒนาเกษตรกรได้เข้ามาช่วยเหลือแก้ไขปัญหาเฉพาะหน้า ด้วยการสนับสนุนงบอุดหนุนเพื่อพัฒนาศักยภาพองค์กร จำนวน 70,000 บาท เพื่อนำไปพัฒนาระบบน้ำให้สามารถบริหารจัดการได้อย่างมีประสิทธิภาพ ส่งผลให้เกษตรกรชาวสวนกลับมามีผลการดำเนินงานที่ชัดเจนและเป็นรูปธรรมในปีนี้จากการลงพื้นที่และประชุมร่วมกัน ที่ประชุมกลุ่มจึงมีมติเห็นชอบร่วมกันในการ ขอปรับแผนการชำระคืนเงินกู้ยืมออกไปเป็นระยะเวลา 3 ปี จากเดิมที่มีกำหนดสิ้นสุดวันที่ 30 มิถุนายน 2569 ขยายออกไปสิ้นสุดวันที่ 30 ตุลาคม 2571 โดยจะเริ่มงวดแรกตามแผนใหม่ในวันที่ 30 ตุลาคม 2569 นี้

​ด้านสำนักฟื้นฟูและพัฒนาเกษตรกร เล็งเห็นถึงความตั้งใจจริงและความโปร่งใสในการขับเคลื่อนการดำเนินงานของคณะกรรมการ พร้อมทั้งมีความโดดเด่นในการเชื่อมโยงตลาดเพื่อการ ส่งออกมังคุดคัดเกรด ซึ่งช่วยสร้างรายได้และขับเคลื่อนเศรษฐกิจฐานรากได้อย่างแท้จริง ขั้นตอนต่อไปจึงเตรียมนำเสนอคณะกรรมการบริหารเพื่อพิจารณาอนุมัติการปรับแผนการชำระหนี้คืนตามมติของกลุ่มเกษตรกรต่อไป

เมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม 2569 คณะทำงานลงพื้นที่สำนักงานสาขาจังหวัดนครศรีธรรมราช โดยมี นายสุกิจ ลุ้งใหญ่ ผู้อำนวยการสำนักกิจการสาขาภูมิภาคที่ 4 ร่วมติดตามการดำเนินงาน เร่งรัดการปิดโครงการคงค้างจำนวน 19 โครงการ (อุดหนุน 17 โครงการ และกู้ยืม 2 โครงการ) ซึ่งคงค้างมาตั้งแต่ปี 2551 โดยสามารถอนุมัติปิดโครงการอุดหนุนได้แล้ว 4 โครงการ และจัดเตรียมเอกสารเพื่อปิดโครงการเพิ่มเติมอีก 10 โครงการ (ประกอบด้วยโครงการอุดหนุนปกติ,อุทกภัย,ประเภท 617, 700 และโครงการกู้ยืม)

จากนั้น วันที่ 26 กรกฎาคม 2569 คณะทำงานลงพื้นที่สำนักงานสาขาจังหวัดพัทลุง ร่วมกับ นางสาวกรรณิการ์ อินทผลา หัวหน้าสำนักงานสาขาจังหวัดพัทลุง เพื่อกำหนดแนวทางสะสางบัญชีลูกหนี้องค์กรเกษตรกรค้างเคลียร์ 30 ราย ตามคำแนะนำของฝ่ายกฎหมายและฝ่ายการเงิน พร้อมลงพื้นที่ติดตามการดำเนินงานของ กลุ่มรักเทือกเขาบรรทัด และ กลุ่มทำเครื่องแกงบ้านหนำวัว เพื่อรวบรวมข้อมูลและผลักดันเป็น”โมเดลต้นแบบในการแก้ปัญหา” นำร่องก่อนเสนอคณะกรรมการบริหารกองทุนฟื้นฟูและพัฒนาเกษตรกรพิจารณารับรองต่อไป

การลงพื้นที่ครั้งนี้เป็นอีกก้าวสำคัญในการเร่งแก้ไขปัญหาหนี้และโครงการคงค้างอย่างเป็นรูปธรรม พร้อมยกระดับการบริหารจัดการองค์กรเกษตรกร เพื่อสร้างความเข้มแข็งและความยั่งยืนให้แก่เกษตรกรในพื้นที่ภาคใต้

​การลงพื้นที่ครั้งนี้มุ่งเน้นการแลกเปลี่ยนเรียนรู้กระบวนการตั้งแต่ต้นน้ำถึงปลายน้ำ ทั้งการเลี้ยงผึ้งชันโรงหลากหลายสายพันธุ์ การรวบรวมผลผลิต การพัฒนาบรรจุภัณฑ์ และการแปรรูป โดยปัจจุบัน “เจนลี่ฟาร์ม” ซึ่งจดแจ้งเป็นวิสาหกิจชุมชน ได้รับความร่วมมือจากหน่วยงานภาครัฐและสถาบันการศึกษา จนสามารถพัฒนามาตรฐานและส่งออกน้ำผึ้งชันโรงคุณภาพสูงจากป่าดิบไปยังประเทศจีน รวมถึงแปรรูปเป็นผลิตภัณฑ์เวชสำอาง ตอบรับกระแสความต้องการด้านสุขภาพและความงามที่กำลังเติบโตอย่างรวดเร็ว

ปัจจุบันการเลี้ยงผึ้งชันโรงถือเป็นทางเลือกใหม่ในการประกอบอาชีพที่ตอบโจทย์เกษตรกรยุคใหม่อย่างแท้จริง เนื่องจากมีจุดเด่นด้าน “การใช้เงินลงทุนที่ไม่สูง” สามารถใช้พื้นที่ว่างรอบบ้านหรือสวนเกษตรผสมผสานมาต่อยอดสร้างรายได้เสริมได้อย่างรวดเร็ว ประกอบกับน้ำผึ้งชันโรงมีสรรพคุณทางยาและเป็นที่ต้องการสูงในตลาดทั้งในและต่างประเทศ จึงช่วยสร้างรายได้ที่มั่นคงและยกระดับคุณภาพชีวิตให้แก่เกษตรกรได้อย่างยั่งยืน

​ทั้งนี้ “ผึ้งชันโรง” ไม่เพียงแต่สร้างอาชีพและรายได้เสริมให้แก่เกษตรกรเท่านั้น แต่ยังทำหน้าที่เป็น “ดัชนีชี้วัดความอุดมสมบูรณ์ของระบบนิเวศ” เนื่องจากชันโรงสามารถอาศัยอยู่ได้เฉพาะในพื้นที่ปลอดสารเคมี 100% การส่งเสริมอาชีพนี้จึงถือเป็นโมเดลสำคัญในการขับเคลื่อนเศรษฐกิจฐานรากควบคู่ไปกับการอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพอย่างยั่งยืน

​สำหรับการลงพื้นที่ในครั้งนี้ กลุ่มวิสาหกิจชุมชนฯ ดังกล่าวเป็นกลุ่มที่เพิ่งจดทะเบียนจัดตั้งใหม่ภายใต้ “โครงการประชาสัมพันธ์กองทุนฟื้นฟูและพัฒนาเกษตรกร” ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงความสำเร็จของการสื่อสารและการสร้างการมีส่วนร่วม ที่สามารถดึงดูดให้เกษตรกรในพื้นที่หันมาสนใจเข้าสู่กระบวนการฟื้นฟูและพัฒนาอาชีพโดยอาศัยฐานทรัพยากรและวิถีวัฒนธรรมท้องถิ่น​จากมรดกภูมิปัญญาสู่การพัฒนาที่ยั่งยืน

​อำเภอธารโตถือเป็นพื้นที่ที่มีการปลูกกาแฟสายพันธุ์โรบัสต้าสืบทอดกันมายาวนานต่อเนื่องหลายชั่วอายุคน พร้อมด้วยวิถีวัฒนธรรมการดื่มกาแฟดั้งเดิมที่เรียกว่า “โกปี๊โบราณ” ซึ่งมีอัตลักษณ์และเอกลักษณ์เฉพาะตัวในภาคใต้ชายแดนเพื่อเป็นการเพิ่มมูลค่าและตอบโจทย์ตลาดในยุคปัจจุบัน ทางองค์กรเกษตรกร วิสาหกิจชุมชนแม่บ้านเกษตรกรโกปี้มัส จึงได้เสนอ “โครงการพัฒนาขีดความสามารถการผลิตโกปี๊โบราณ” ซึ่งจากการแลกเปลี่ยนข้อมูลเชิงลึกเพื่อวิเคราะห์ความเป็นไปได้และทิศทางการพัฒนาศักยภาพร่วมกัน

พบว่ากลุ่มมีแผนต่อยอดผลิตภัณฑ์ดั้งเดิมให้ก้าวไปสู่การผลิต “กาแฟสด” เพื่อรองรับตลาดกาแฟสมัยใหม่ และเจาะกลุ่ม คนรุ่นใหม่ ควบคู่ไปกับการรักษาคุณค่าทางวัฒนธรรมทั้งนี้ คาดว่าแผนและโครงการดังกล่าวจะได้รับการพิจารณาอนุมัติจาก คณะกรรมการบริหารและเลขาธิการ ภายในปีงบประมาณ 2569 นี้ เพื่อเป็นกลไกสำคัญในการสร้างอาชีพ สร้างรายได้ และยกระดับคุณภาพชีวิตของเกษตรกรในพื้นที่จังหวัดยะลาให้มีความเข้มแข็งอย่างยั่งยืนต่อไป

ในการลงพื้นที่ครั้งนี้ คณะผู้บริหารได้เข้าเยี่ยมชมการดำเนินงานของกลุ่มองค์กรเกษตรกรต้นแบบ จำนวน 3 แห่ง ประกอบด้วย 1) กลุ่มอ่าวโต๊ะขุนพัฒนา ตำบลไม้ขาว อำเภอถลาง จังหวัดภูเก็ต ซึ่งได้รับการสนับสนุนด้านการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำชายฝั่ง ได้แก่ กุ้งมังกรและปลากะพง 2) กลุ่มเกษตรเพื่อการท่องเที่ยว ตำบลป่าคลอก อำเภอถลาง จังหวัดภูเก็ต ซึ่งได้รับการสนับสนุนด้านการแปรรูปชาสับปะรดและผลิตภัณฑ์แปรรูปจากสับปะรด และ 3) กลุ่มผู้เลี้ยงและอนุรักษ์ควายไทย (ควายฮับ) ตำบลไม้ขาว อำเภอถลาง จังหวัดภูเก็ต ซึ่งได้รับการสนับสนุนการเลี้ยงควายไทยเพื่อฟื้นฟูภูมิปัญญาท้องถิ่นและส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์

การลงพื้นที่ครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อแลกเปลี่ยนเรียนรู้แนวทางการบริหารจัดการกลุ่ม รับฟังปัญหาและอุปสรรคจากการประกอบอาชีพของเกษตรกรในพื้นที่ ตลอดจนร่วมกันหาแนวทางแก้ไขปัญหาอย่างเป็นรูปธรรม เพื่อส่งเสริมการฟื้นฟูและพัฒนาเกษตรกรให้เกิดความเข้มแข็งและมีความยั่งยืนในอาชีพเกษตรกรรม โดยมุ่งเน้นการสร้างความเข้มแข็งจากฐานราก ควบคู่กับการเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขันด้านการตลาด

นางวรรณี มหานีรานนท์ เลขาธิการสำนักงานกองทุนฟื้นฟูและพัฒนาเกษตรกร กล่าวว่า “การได้รับฟังเสียงจากเกษตรกรโดยตรง ทำให้เราเข้าใจบริบทและข้อจำกัดของแต่ละพื้นที่ได้ดียิ่งขึ้น กฟก. พร้อมเป็นกลไกสำคัญในการสนับสนุนกลุ่มเกษตรกร ทั้งด้านองค์ความรู้ การบริหารจัดการ และการส่งเสริมอาชีพตลอดห่วงโซ่อุปทาน ตั้งแต่ต้นน้ำ กลางน้ำ จนถึงปลายน้ำ เพื่อให้เกษตรกรสามารถพึ่งพาตนเองได้อย่างมั่นคงและยั่งยืน”

การดำเนินงานในครั้งนี้สะท้อนถึงความมุ่งมั่นของสำนักงานกองทุนฟื้นฟูและพัฒนาเกษตรกรในการเป็นที่พึ่งของเกษตรกรอย่างแท้จริง ผ่านการบูรณาการความร่วมมือกับทุกภาคส่วน เพื่อสร้างการเติบโตทางเศรษฐกิจและยกระดับคุณภาพชีวิตของเกษตรกรในระดับภูมิภาคให้ดียิ่งขึ้นอย่างยั่งยืน

เพื่อเร่งรัดการขับเคลื่อนภารกิจของกองทุนฟื้นฟูและพัฒนาเกษตรกรให้บรรลุเป้าหมายตามแผนปฏิบัติงานประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2569 ณ สำนักงานสาขาจังหวัดภูเก็ต โดยมีนายอาณัติ เทศนอก หัวหน้าสำนักงานสาขาจังหวัดภูเก็ต ให้การต้อนรับ การประชุมครั้งนี้เป็นเวทีสำคัญในการถ่ายทอดนโยบายจากผู้บริหารสู่การปฏิบัติอย่างเป็นรูปธรรม โดยเน้นการเพิ่มประสิทธิภาพการดำเนินงาน การเร่งรัดผลสัมฤทธิ์ของภารกิจ และการบูรณาการความร่วมมือของสำนักงานสาขาจังหวัด เพื่อให้การช่วยเหลือ ฟื้นฟู และพัฒนาเกษตรกรเป็นไปอย่างรวดเร็ว โปร่งใส และเกิดประโยชน์สูงสุดแก่เกษตรกร

โอกาสเดียวกันนี้ นางสาวรุ่งนภา วงแพง หัวหน้าส่วนบริการกลาง สำนักอำนวยการ และนางสาวนิธิมา บินตำมะหงง หัวหน้าส่วนส่งเสริมการฟื้นฟูและพัฒนาเกษตรกร ภูมิภาคที่ 4 ซึ่งได้รับมอบหมายจากนางโสมสุดา โพธิ์อินทร์ ผู้อำนวยการสำนักฟื้นฟูและพัฒนาเกษตรกร ได้ร่วมติดตามผลการดำเนินงานของสำนักงานสาขาจังหวัด พร้อมแลกเปลี่ยนความคิดเห็น รับฟังปัญหา อุปสรรค และข้อเสนอแนะจากผู้ปฏิบัติงาน เพื่อนำไปสู่การพัฒนากระบวนการทำงานให้มีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น

ทั้งนี้ ผู้บริหารได้เน้นย้ำให้ทุกสำนักงานสาขาจังหวัดดำเนินงานด้วยความถูกต้อง โปร่งใส ยึดถือระเบียบและข้อกฎหมายอย่างเคร่งครัด พร้อมเร่งรัดการดำเนินงานให้แล้วเสร็จตามกรอบระยะเวลาที่กำหนด เพื่อสร้างผลลัพธ์ที่เป็นรูปธรรมและยกระดับคุณภาพชีวิตของเกษตรกรอย่างยั่งยืน อันสอดคล้องกับพันธกิจของสำนักงานกองทุนฟื้นฟูและพัฒนาเกษตรกรในการสร้างความมั่นคงและความเข้มแข็งให้แก่ภาคเกษตรกรรมของประเทศ

นอกจากนี้ คณะผู้บริหารและเจ้าหน้าที่สำนักงานกองทุนฟื้นฟูและพัฒนาเกษตรกร ได้ร่วมกับคณะอนุกรรมการกองทุนฟื้นฟูและพัฒนาเกษตรกรจังหวัดชัยนาท เพื่อรับฟังการบรรยายสรุปผลการดำเนินงานในภาพรวมด้านการฟื้นฟูและพัฒนาเกษตรกรณ สำนักงานกองทุนฟื้นฟูและพัฒนาเกษตรกร สาขาจังหวัดชัยนาท เพื่อบูรณาการข้อมูลและผลการดำเนินงานในพื้นที่สู่การพัฒนา แนวทางการสนับสนุนเกษตรกรให้มีประสิทธิภาพยิ่งขึ้นต่อไป

การลงพื้นที่ในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์สำคัญเพื่อ แลกเปลี่ยนทิศทางการพัฒนาช่องทางตลาดน้ำผึ้งชันโรง ซึ่งเป็นผลิตภัณฑ์คุณภาพสูงที่มีเอกลักษณ์โดดเด่นของพื้นที่ภาคใต้ ที่มีความหลากหลายทางชีวภาพของพันธุ์พืช และ การทำเกษตรผสมผสาน การเกษตรที่ไม่ใช้สารเคมี ทำให้เป็นระบบนิเวศที่เอื้อต่อการเลี้ยงผึ้งขันโรง ทั้งนี้โดยมุ่งเน้นไปที่การส่งออกไปยังประเทศจีนที่มีความต้องการบริโภคผลิตภัณฑ์เพื่อสุขภาพอย่างต่อเนื่อง เพื่อเป็นการขยายโอกาสให้แก่เกษตรกรสมาชิกที่ได้รับการสนับสนุนงบประมาณในการเลี้ยงผึ้งชันโรง ให้มีช่องทางการจำหน่ายที่กว้างขึ้นมากกว่าตลาดภายในประเทศโดย​ขับเคลื่อนภายใต้ความร่วมมือกับภาคเอกชน เร่งผลักดันโมเดล “ผึ้งชันโรง” เป็นอาชีพใหม่ พร้อมจับมือผู้ส่งออกเตรียมบุกตลาดประเทศจีน หวังสร้างรายได้ยั่งยืนให้เกษตรกรสมาชิกทั่วภาคใต้ยกระดับเศรษฐกิจฐานราก สู่ตลาดสากล

โดยระหว่างการประชุมทางกลุ่มวิสาหกิจชุมขนได้ติดต่อประธานกลุ่มซึ่งอยู่ระหว่างการค้าชันโรงที่เมืองเซี้ยงไห้ ประเทศจีน ผ่านวิดิโอคอล เพื่อให้ผู้บริหาร กฟก. เจรจาความร่วมมือในการรวบรวมและพัฒนาการตลาดน้ำผึ้งชันโรงของเกษตรกร ต่อยอดกิจกรรมการเลี้ยงผึ้งชันโรงให้เป็นระบบครบวงจร

ทั้งนี้ได้มอบหมายภารกิจให้สำนักฟื้นฟูและพัฒนาเกษตรกร และ สำนักกิจการสาขาภูมิภาค บูรณาการการทำงานร่วมกับ สำนักงานสาขาจังหวัดภาคใต้รวบรวมและสรุปข้อมูล องค์กรเกษตรกรที่มีศักยภาพในการเลี้ยงผึ้งชันโรงทั่วทั้งภูมิภาคจัดทำข้อเสนอ (MOU) เพื่อลงนามความร่วมมือกับผู้ส่งออกไปยังประเทศจีนอย่างเป็นรูปธรรม พร้อมกันนี้ผู้บริหารของ กฟก. ยังกล่าวกับองค์กรด้วยว่า”เป้าหมายของเราไม่ใช่แค่การให้งบประมาณสนับสนุน แต่คือการสร้างอาชีพที่มั่นคง น้ำผึ้งชันโรงภาคใต้ มีศักยภาพสูงมากในตลาดโลก หากเราเชื่อมโยงตลาดจีนได้สำเร็จ จะเป็นการฟื้นฟูและพัฒนาคุณภาพชีวิตของเกษตรกรได้อย่างยั่งยืน”

​อำเภอรามันถือเป็นพื้นที่ที่มีความโดดเด่นทางภูมิศาสตร์ โดยเป็นแหล่งเกษตรผสมผสานที่มีทั้งสวนยางพารา ปาล์มน้ำมัน และสวนผลไม้ (ทุเรียน) สลับกับผืนป่าดิบชื้นที่สมบูรณ์ สภาพแวดล้อมที่ปราศจากสารเคมีนี้เองที่เป็นหัวใจสำคัญในการเลี้ยง “ผึ้งชันโรง” ซึ่งเป็นแมลงเศรษฐกิจที่ไม่เพียงแต่สร้างรายได้ แต่ยังเป็นตัวชี้วัด (Indicator) ความอุดมสมบูรณ์ของระบบนิเวศในพื้นที่ได้เป็นอย่างดี

กลุ่มเกษตรกรกาปงบูเก๊ะพัฒนา ถือเป็นกลุ่มองค์กรเกษตรกรที่ดำเนินกิจกรรมในการเลี้ยงผึ้งชันโรงมายาวนาน และได้สร้างภาคีในการเลี้ยงผึ้งชันโรงภายในละแวกข้างเคียงอย่างต่อเนื่อง ปัจจุบันทางกลุ่มได้สร้างความร่วมมืออย่างเข้มแข็งกับสถาบันการศึกษาชั้นนำในภาคใต้ อาทิ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี, มหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ และมหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา เพื่อพัฒนาคุณภาพและรับซื้อผลิตภัณฑ์น้ำผึ้งชันโรงเข้าสู่กระบวนการวิจัยและแปรรูป

จากงบประมาณที่สำนักงานกองทุนฟื้นฟูฯ ได้ให้งบสนับสนุนการสร้างอาชีพให้แก่องค์กรเกษตรกรสมาชิกประเภท “เงินอุดหนุน” ในปี 2567 และ 2568 แก่กลุ่มเกษตรกรในพื้นที่รวม 7 กลุ่ม ส่งผลให้เกิดการรวมตัวเป็นเครือข่ายเกษตรกรเลี้ยงผึ้งชันโรงที่เข้มแข็ง สามารถยกระดับมาตรฐานผลผลิตเพื่อเตรียมความพร้อมสู่การ “ส่งออก” ในอนาคต

“การเลี้ยงผึ้งชันโรงไม่ใช่แค่เรื่องของรายได้ แต่มันคือคำตอบของการพัฒนาที่ยั่งยืน ภายใต้แนวคิดเกษตรผสมผสานที่คนและธรรมชาติสามารถเกื้อกูลกันได้อย่างแท้จริง” ตัวแทนคณะผู้บริหาร กฟก. กล่าวทิ้งท้าย

โดยกิจกรรมสืบสาน “ข้าวหอมมือลอ” เป็นกิจกรรมที่แสดงให้เห็นถึงความเข้มแข็งของเกษตรกรในการรักษาฐานทรัพยากรท้องถิ่น สำหรับการลงพื้นที่ในครั้งนี้ เป็นการติดตามผลการดำเนินงานขององค์กรเกษตรกร ที่ได้รับการสนับสนุนงบประมาณที่ทาง กฟก. ได้อนุมัติให้ในประเภทเงินกู้ยืม และเงินอุดหนุนเพื่อให้กลุ่มนำไปพัฒนาอาชีพ โดยพบว่าเกษตรกรสามารถนำข้าวหอมมือลอที่มีลักษณะเด่นคือ เม็ดอ้วนรี มีทั้งสีขาวและสีแดง กลิ่นหอมคล้ายดอกมะลิป่า มาพัฒนาเป็นผลิตภัณฑ์ข้าวกล้องคุณภาพสูง พร้อมมีการปรับปรุงบรรจุภัณฑ์ (Packaging) ให้ตอบโจทย์ตลาดผู้บริโภคยุคใหม่

ทั้งนี้ กิจกรรมดังกล่าวได้รับเกียรติจากหน่วยงานภาคีเครือข่าย อาทิ สำนักงานพัฒนาชุมชน, สำนักงานเกษตรอำเภอรามัน หน่วยงานความมั่นคง สำนักงานเหล่ากาชาดจังหวัดยะลา องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น สำนักงานพัฒนาชุมชนอำเภอรามัน , กองร้อยทหารพรานที่41 และองค์กรภาคประชาชนเพื่ิอศันติ และเศรษฐกิจพอเพียง เข้าร่วมสังเกตการณ์และสนับสนุนการบูรณาการงานร่วมกัน ซึ่งถือเป็นหัวใจสำคัญในการขับเคลื่อนเศรษฐกิจฐานราก และการสืบสานพันธุกรรมข้าวพื้นถิ่นให้้กิดความยั่งนืน คงอยู่คู่ ท้องถิ่นต่อไป

ในโอกาสนี้ผู้บริหารกองทุนฟื้นฟูได้แวะเยี่ยมศูนย์เรียนรู้เศรษฐกิจพอเพียง พร้อมแลกเปลี่ยนแนวคิดการดำเนินงาน และการพัฒนาต่อยอดเพื่อประสานความร่วมมือในการเสริมสร้างความเข้มแข็งขององค์กรประชากรและฟื้นฟูอาชีพสู่ความยั่งยืน